Flora Tatr i Sudetów. Roślinność górska. Rezerwaty przyrody Sudetów.
Roślinność tatrzańska

 

Roślinność tatrzańska charakteryzuje się dużym bogactwem gatunkowym. Występuje tutaj około 1000 gatunków roślin naczyniowych z czego połowa to gatunki górskie występujące na kilku procentach powierzchni kraju (czyli terenach górskich). Faktem potwierdzającym tą różnorodność jest także to, iż na terenie 0,056% powierzchni kraju występuje 85% gatunków mszaków i 250 endemitów roślin naczyniowych (np. warzucha tatrzańska i liczne przywrotniki, urdzik karpacki, ostróżka tatrzańska, żywiec gruczołowaty).

Cechą charakterystyczną jest duża liczba endemitów, które w Polsce rosną tylko w tatrach. Większość z nich to rośliny wysokogórskie, potrzebujące do wegetacji warunków górskich, które mogą im zapewnić tylko wysokie góry jakimi są właśnie Tatry. Część flory, tego typu,  występuje także w innych pasmach górskich, jak Sudety czy Bieszczady jednak niekwestionowanym pod względem bioróżnorodności gatunków jest Tatrzański Park Narodowy.

Do najbardziej znanych endemitów należą m.in. limba, która poza Tatami występuje w innych rejonach Polski tylko dzięki sztucznym nasadzeniom, jej pierwotny i naturalny region  bytowania stanowią najwyższe góry kraju. Podobnie sprawa ma się z warzuchą tatrzańską, rosnącą w dolinie pięciu stawów czy przymiotnem węgierskim rosnącym tylko na wapiennych glebach. Występuje tutaj także najmniejszy polski storczyk-Podrostek alpejski (Chamocharis alpina), którego można spotkać tylko przy granicy ze Słowacją na Czerwonych Wierchach oraz kilku innych szczytach, tak więc jego jedyną ostoją w Polsce są Tatry i Tatrzański Park Narodowy.

Duża część rzadkich roślin, jak podany poprzednio storczyk rośnie tylko w niektórych obszarach tatr. Sasanka słowacka (Pulsatilla slavica) posiada w naszym kraju dwa stanowiska występowania, są to Wielkie i Małe Kryciska w Dolinie Chochołowskiej. Pszonak Wahlenberga (Erysimum wahlenbergii) ma tylko kilka pojedynczych stanowskich w Tatrach Bielskich, podobnie jest z wiechliną tatrzańską czy z wiechliną szlachetną (Poa nobilis), która jest bardzo rzadka i znana jedynie ze stanowiska znajdującego się w okolicy Morskiego Oka. Inne rośliny mają sporne znaczenie uznania za element tatrzański, gdyż znane są tylko z jednego stanowiska, co może oznaczać przypadkowe wysianie danej rośliny lub sztuczne nasadzenie poprzez antropochorię, czyli rozniesienie nasion przez człowieka np. na jego ubraniu. Tak właśnie jest z kostrzewą (Festuca aglochis), której występowanie opisano tylko z jednego stanowiska w Tatrach, tak więc uznanie jej za endemita wymaga dalszych badań.

Wśród tatrzańskiej roślinności wyróżnia się również takie gatunki, które utraciły status endemita. Tak było m.in. z ostróżką tatrzańską (Delphium oxysepalum), znana przez długie lata tylko ze stanowisk w Tatrach utraciła status endemita tatrzańskiego, dzięki odnalezieniu kilku stanowisk w innych regionach Karpat. Jednak nie utraciła do końca swojego statusu lecz zmieniła jego charakter i została uznana za endemita zachodniokarpackiego. Podobny los spotkał warzuchę tatrzańskie (Cochlearia tatrae), której kilka pojedynczych stanowisk stwierdzono w Wielkiej Fatrze (region w słowackiej części Karpat). Możliwe jest, że wszystkie te rośliny pierwotnie występowały tylko w Tatrach, lecz z biegiem lat areał ich występowania uległ zwiększeniu bądź też nasiona zostały rozsiane na dalsze odległości dzięki ptactwu lub człowiekowi.

a aa

a a

Kontakt
Mail: weidau @ gmail.com
GG: 1100384
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.