Flora Tatr i Sudetów. Roślinność górska. Rezerwaty przyrody Sudetów.
Krokusy w Górzyńcu

Krokusy w Górzyńcu

 

Typ ochrony: florystyczny

Data utworzenia: 1962

Powierzchnia: 3,9 ha

Województwo: Dolnośląskie

Powiat: Jeleniogórski

Gmina: Piechowice

a

Położenie: Rezerwat znajduje się na północnym zboczu Grzbietu Wysokiego w paśmie Gór Izerskich, nieopodal Piechowic. Obejmuje oddział leśny 189h w nadleśnictwie Szklarska Poręba. 

Budowa: Podłoże zbudowane jest z granitognejsów i skał metamorficznych. Całość należy do bloku karkonosko-izerskiego. Większa część rezerwatu zarośnięta jest lasem.

Flora: Umiarkowanie zróżnicowana. Rezerwat powstał głównie dla ochrony krokusa (szafranu) spiskiego. W kraju występuje on na Podhalu oraz na tym jedynym izolowanym stanowisku w Górach Izerskich, które znane było już w 1811 roku. Nie wiadomo czy są one naturalnym składnikiem tutejszych łąk, czy przywędrowały wraz z ludźmi. Pewne jest za to że rosną na tej łące od ponad dwóch wieków, co świadczy o pełnej aklimatyzacji do panujących tutaj ciężkich, górskich warunków.

Większość obszaru rezerwatu zarósł las mieszany, składający się głównie z buków, grabów, świerków i sosny. Na niewielkich bezleśnych obszarach zachowała się górska łąka konietlicowa. Oprócz krokusów rośnie na niej oraz w całym rezerwacie wiele rzadkich i cennych roślin, m.in. arnika górska, goryczka trojeściowa, dziewięćsił bezłodygowy, wawrzynek wilczełyko, podrzeń żebrowiec, śledziennica naprzeciwlistna, kukułka plamista, orlik pospolity, wszewłoga górska i fiołek trójbarwny.

Szafran_spiski_1.jpg Szafran_spiski_1.jpg Szafran_spiski_1.jpg

Fauna: Niewielka. Rezerwat jest na tyle mały iż spotykane tam zwierzęta stanowią raczej gości aniżeli stały element. Wokół jest na tyle dużo lasów, że zwierzyna nie musi chronić się na tym małym obszarze.

Zagrożenia: Umiarkowane pod warunkiem stałej pielęgnacji rezerwatu. Do największych zagrożeń należy zarastanie łąk. Górskie łąki konietlicowe są szczególnie zagrożone. Powstały one głównie dzięki ekstensywnemu wypasowi owiec, który był bardzo rozpowszechniony przed epoką uprzemysłowienia rolnictwa. W dzisiejszych czasach owce nie są wypasane w Górach Izerskich, ten rodzaj hodowli ostał się głównie na Podhalu i w Bieszczadach, gdzie stanowi ważny element ochrony biotopów łąkowych. Dzięki temu szafran spiski jest na Podhalu w miarę częstym akcentem (w Dolinie Chochołowskiej łany krokusów liczą setki tysięcy kwitnących egzemplarzy).  

Drugim zagrożeniem może być wzmożony ruch turystyczny. W rezerwacie jest wyraźnie wytyczona ścieżka do zwiedzania, ograniczona płotkiem, jednak niektórzy „miłośnicy” roślin zechcą przejść przez płot dla lepszych widoków lub lepszego ujęcia i mogą podeptać wyrastające z ziemi krokusy.

Inne: Liczbę kwitnących egzemplarzy szacuje się na około tysiąc, z tablicy informacyjnej ustawionej przed rezerwatem, można wyczytać, że w 1999 roku naliczono 1350 osobników.

1 2

Zdjęcia: 1,2,3-Piotr Jagodziński, 4,5-Sławomir Faber

Linki:

Kontakt
Mail: weidau @ gmail.com
GG: 1100384
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.