Flora Tatr i Sudetów. Roślinność górska. Rezerwaty przyrody Sudetów.
Małe Torfowisko Batorowskie

 

Małe Torfowisko Batorowskie

Typ: obszar na terenie parku narodowego

       (ochrona krajobrazowa) 

Data utworzenia: 1993r.

Powierzchnia: około 4,5ha

Województwo: Dolnośląskie

Powiat: Kłodzki

Gmina: Szczytna

 

1

Położenie: Małe Torfowisko Batorowskie znajduje się w oddziale leśnym 161A południowo-zachodniej części Parku Narodowego Gór Stołowych, pomiędzy Dziczym Grzbietem a Urwiskiem Batorowskim. Jego wschodnią granicę wyznacza stara droga zwana Traktem Kręgielnym, która prowadzi z Batorowa do Karłowa.

Budowa: Torfowisko powstało podobnie jak większość tego typu obiektów na nieprzepuszczalnym podłożu, które w połączeniu z odpowiednim ukształtowaniem terenu sprzyjało gromadzeniu się wody i powstaniu torfowiska. Owe ukształtowanie to naturalne zagłębienia uszczelnione zwietrzeliną drobnoziarnistych mułowców, w którym przez setki lat gromadziła się materia organiczna. Dzięki odpowiednim procesom biologicznym wytworzyło się tutaj torfowisko. Niestety, jak w przypadku większości podmokłych ekosystemów w Górach Stołowy, został on odwodniony w XIX i XX wieku w celu zalesienia. Występują tutaj gleby glejowe i torfiasto-glejowe.

Flora: Pierwotnie występowały tutaj liczne ekosystemy torfowiskowe, w większości zanikłe w skutek melioracji i odwodnienia terenu. Obecnie część terenu zarosła borem świerkowym z klasy Vaccinio-Piceetea, w którego runie możemy spotkać pospolite dla tego typu rośliny jak borówki, paprocie, turzyce i niektóre trawy. Na granicy lasu i łąk, występuje chronione parzydło leśne.

Tereny nieleśny stanowią obecnie niewielki areał obejmujący kilkusetmetrowy pas ciągnący się wzdłuż drogi. Można tu wyróżnić m.in. zbiorowiska muraw bliźniaczkowych z rzędu Nardetalia, porastające tereny najbliżej Traktu Kręgielnego. Występują na nich liczne turzyce, cibory i trawy.

W południowej części łąk można odnotować zespół sitowia leśnego (Scipetum silvatici), w którym występuje wiele charakterystycznych dla tego ekosystemu roślin, m.in. knieć błotna, niezapominajka błotna, sit skupiony i rozpierzchły, wiechliny, babka lancetowata, kilka gatunków z rodzaju ostrożeń (m.in. ostrożeń łąkowy) a także chroniony pełnik europejski i ciemiężyca zielona. Północną część zajmują płaty zbiorowiska ze związku kwaśnych młak turzycowych (Caricion nigrae) z licznie rosnącymi sitami, turzycami a także mchami. Oprócz tego występuje tu kilka chronionych roślin, m.in. stosunkowo liczna populacja kukułki szerokolistnej a także nasięźrzał pospolity, pełnik europejski i ciemiężyca zielona. Z ciekawych, niechronionych gatunków można wyróżnić wiązówkę błotną, krwiściąga lekarskiego i trzęślice modrą oraz licznie występującego tu starca kędzierzawego.

Ostatnim ekosystemem, obejmującym niewielki skrawek pośrodku łąki jest płat eutroficznych młak niskoturzycowych (Caricion davallianae), będących ostatnią pozostałością po dawniej istniejących tu torfowiskach. Występuje tam cały szereg turzyc i sitów. Brak jednak jakichkolwiek innych roślin, wskazujących na dawny charakter tego terenu. Dawniej na tym terenie prawdopodobnie występowały typowe gatunki torfowiskowe, takie jak sosna błotna, widłak torfowy, żurawina, rosiczka okrągłolistna, wierzba borówkolistna czy bagno zwyczajne. Obecnie można je spotkać w innych fragmentach parku jak sąsiednie Wielkie Torfowisko Batorowiskie i Niknąca Łąka, gdzie systematycznie przywraca się dawne stosunki wodne i odtwarza ginące torfowiska.

1 2
3 4

Fauna: Stosunkowo bogata. Jest to spowodowane tym, że łąki znajdują się w centrum wielkich połaci lasów i borów stanowiących ostoję dla dziesiątków gatunków ssaków, ptaków, płazów i gadów. Wczesnym porankiem na polanach można odnotować sarny, jelenie i dziki, z których te ostatnie często pozostawiają po sobie ślady w postaci zrytej darni. W bezpośrednim sąsiedztwie łąki odnotowano miejsca lęgowe sóweczki i dzięcioła czarnego.

Zagrożenia: Bardzo duże, jeśli uwzględnić pierwotne zbiorowiska roślinne. Umiarkowane, jeśli wziąć pod uwagę obecnie istniejące. Pierwotne torfowiska zostały osuszone i zalesione, jak to było w przypadku większości tego typu ekosystemów w Górach Stołowych. Obecnie ocalały one tylko w kilku miejscach. Na Małym Torfowisku Batorowskim prawdopodobnie występował szereg typowych roślin dla tego regionu, m.in. rosiczki, wełnianki, borówki, żurawina, sosna błotna. Biorąc pod uwagę wszystkie te fakty, można określić ten teren, jako bardzo dobry przykład celowych, negatywnych działań ludzkich w środowisku naturalnym.

Oceniając jednak obecnie istniejące ekosystemy będące mozaiką kilku młak i turzycowisk, można ten teren określić, jako bogaty i wartościowy przyrodniczo. Rośnie tu wiele rzadkich i cennych gatunków. Są one odpowiednio chronione dzięki objęciu tego terenu w ochronę w ramach parku narodowego. Głównym zagrożeniem dla łąk jest sukcesja leśna, która to jest pod ścisłą kontrolą, poprzez regularne usuwanie siewek z obszaru Małego Torfowiska Batorowskiego.

Wrażenia ogólne: Teren jest bardzo łatwo dostępny. Trakt Kręgielny to jedna z kilku dróg w parku, po których można poruszać się autem. Jednak dużo przyjemniejsze jest zostawienie pojazdu przed tabliczką i przejście się tych 2-3km bardzo łatwym szlakiem mijając przy okazji inne atrakcje tego terenu jak sąsiednie Wielkie Torfowisko Batorowskie.

Na samej łące zależnie od pory roku można obserwować wiele rzadkich lub cennych roślin zapominając, że teren ten miał smutną historię. Ciężko powiedzieć czy obszar ten uznać za kolejną katastrofę przyrodniczą jak to było w przypadku Łąki Sulistrowickiej czy Góry Połom. Tam, po zmianach w ekosystemie nic nie zyskaliśmy a straciliśmy bardzo wiele. Tutaj natomiast straciliśmy owadożerne rosiczki i żurawiny, ale zyskaliśmy za to równie cenne storczyki 

Kontakt
Mail: weidau @ gmail.com
GG: 1100384
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.