Flora Tatr i Sudetów. Roślinność górska. Rezerwaty przyrody Sudetów.
Dębik ośmiopłatkowy

Debik_osmioplatkowy_3.jpg Debik_osmioplatkowy_3.jpg Debik_osmioplatkowy_3.jpg

DĘBIK  OŚMIOPŁATKOWY  (Dryas octopelata)

Różowate (Rosaceae)

Okres kwitnienia: VI-VII

Wygląd: Jest to niewielka, zimozielona krzewinka szpalerowa, osiągająca 2-10cm wyokości, płożąca się po ziemi. Kwiaty wyrastające na pojedynczych, cienkich łodygach, są średnicy do 4cm. Posiadają 6-10 śnieżnobiałych, wąskich płatków, długości 3cm. W środku kwiatu znajdują się liczne żółte, pręciki i owłosione słupki.

Liście skórzaste, drobne, ząbkowane, długości 2-3cm ułożone skrętoległe na pędzie. Wierzchem koloru zielonego, spodem biało, filcowato owłosione, kształtem przypominają liście dębu (stąd nazwa).

Owocem jest puszysty owocostan, zawierający liczne, jednonasienne, owłosione orzeszki, zawierające piórko, roznoszone są przez wiatr (Anemochoria). Kształtem przypominają owocostany sasanek (Pulsatilla).

Występowanie: Roślina występuje w górach Europy i Ameryki Północnej, a także na Grenlandii i górach Kaukazu. W Polsce jest reliktem polodowcowym, występującym wyłącznie w Tatrach oraz Małych Pieninach (Dolina Białej Wody). Wszystkie stanowiska znajdują się na terenach objętych ochroną (Tatrzański Park Narodowy i rezerwat Biała Woda).

Środowisko: Roślina występuje od regla dolnego aż po piętro halne, wyłącznie na glebach zawierających węglan wapnia. Preferuje miejsca słoneczne, na świeżym, wilgotnym i umiarkowanie żyznym (mezotroficznym) podłożu. Spotykany głownie na wysokogórskich murawach, szczelinach skalnych, piargach, rumoszach skalnych oraz łąkach z niską roślinnością. W Tatrach występuje do wysokości 2150m. n.p.m.

Gatunek charakterystyczny dla klasy wysokogórskich muraw nawapiennych (Cl.) Seslerietea varia oraz rzędu naturalnych nawapiennych muraw wysokogórskich w piętrze halnym (O.) Seslerietalia varia.

Opis ogólny: Dębik jest przykładem reliktu glacjalnego (polodowcowego), w czasach holocenu, kiedy większość Europy pokrywały lodowce a klimat był chłodniejszy, roślina występowała na południu Europy i w północnej Afryce. Wraz z cofaniem się lodowca i ocieplaniem klimatu, obszar występowania dębika zaczął się przesuwać w chłodniejsze rejony na północ i w obszary wysokogórskie. W Polsce przetrwał tylko w wysokich górach.

Cechą charakterystyczną dębika jest to iż w naszych warunkach klimatycznych nasiona rośliny praktycznie nigdy nie kiełkują, większość znanych okazów rozmnaża się wyłącznie wegetatywnie poprzez odrosty. Roślina bardzo długowieczna, niektóre okazy mogą dożywać nawet 60lat.

Zdjęcia: 1-Słowacja, 2/3-Czerwone Wierchy

Kontakt
Mail: weidau @ gmail.com
GG: 1100384
Ankieta
Brak przeprowadzanych ankiet.